pire mard

امنیت انرژی چیست و چه الزاماتی دارد ؟

توافق نامه پاریس و اهداف آب و هوایی محلی در سراسر جهان بر برنامه ریزی انرژی فشار می آورد. کشورها ، مناطق و شهرها با یک سوال بزرگ نگران کننده روبه رو هستند هستند: چگونه می توان راه رسیدن به جامعه کم کربن به صرفه ترین راه با در نظر گرفتن امنیت انرژی را یافت؟

به گفته کارشناسان، هوشمندتر کردن سیستم های انرژی آلفا و امگا است – مخصوصاً در مقیاس ملی و در مناطق مرزی.

به گفته ی برایان واد ماتیسن ، استاد برنامه ریزی انرژی در دانشگاه آلبورگ ، دانمارک ما باید از یک تمرکز صرف بر مناطقی مانند بخش برق فاصله بگیریم و به تقاضای انرژی بخش های گرمایش ، سرمایش و حمل و نقل نیز نگاه کنیم. ما باید بین منابع انرژی و مناطق مصرفی بهتر – در یک سیستم انرژی هوشمند – ارتباط برقرار کنیم.

چالش این است که مشخص شود جامعه به کجا می رود – در این مورد به سمت زاه حلهای کم کربن و هرآنچه که از لحاظ فنی ممکن است. این امر نیاز به برنامه ریزی دارد که این دو عامل را با هم ترکیب و بهینه می کند.

گرمایش منطقه با دخیره سازی

Ramboll اخیراً در مورد چالش های احتمالی و موانع ایجاد سیستم انرژی هوشمند در دانمارک و راه حلهای بالقوه برای آنها ،تحقیقاتی را برای وزارت انرژی ، آب و هوا در انجام داده است.

توصیه اصلی این است که کل سیستم انرژی دانمارک را به منظور دستیابی به هدف یک جامعه عاری ازسوخت فسیلی تا سال 2050 هدایت کنید.

آندرس دیرلاند محقق در زمینه ی گرمایش محیطی وبرنامه ریزی برای انرژی توضیح میدهد: به عنوان مثال ، این امر باعث می شود انرژی باد اضافی در پمپ های بزرگ گرمایش قرار گیرد و به این طریق در سیستم گرمایش استفاده شود.

یک سیستم انرژی هوشمند که متکی به نوسان منابع انرژی مانند انرژی باد و خورشیدی است ، نیاز به استفاده از انرژی انعطاف پذیر و ذخیره سازی انرژی دارد. این امر به نوبه خود مستلزم برنامه ریزی بلند مدت و دقیق است. این مطالعه بهره برداری از سیستم گرمایش منطقه در حال حاضر گسترده را به عنوان یک وسیله مقرون به صرفه در استفاده و ذخیره برق ، به جای سرمایه گذاری در خطوط انتقال جدید به کشورهای دیگر ، توصیه می کند.

همچنین توصیه می کند که استفاده از بیوگاز به عنوان یک عامل تثبیت کننده در سیستم با ارائه یک راه حل پایدارتر و ایمن تر از انرژی از مراحلی مانند افزایش واردات زیست توده باعث پیشرفت این رویه شود.

شهرهای عاری از کربن

در سطح شهری و منطقه ای ، مدیریت انرژی کارآمد به این بستگی دارد که یک استراتژی برای تولید و استفاده از انرژی در محل وجود داشته باشد. کپنهاگ چیدمانی دارد که از حمل و نقل عمومی و یک شبکه گسترده گرمایش منطقه پشتیبانی می کند، بنابراین در صورت بهبود بهره وری انرژی و افزایش سهم تجدیدپذیرها ، هدف – برای تبدیل شدن به CO2 تا سال 2025 منتفی است.

در نروژ ، شهر اوسلو قصد دارد تا در سال 2030 میزان انتشار سوخت های فسیلی خود را به نصف برساند و تا سال 2050 در استراتژی که رامبول نیز به توسعه آن کمک کرده است ، خالی از سوخت فسیلی شود. در اینجا ، مانند هر جای دیگر ، این انتقال نیاز به سرمایه گذاری اصلی دارد ، اما سرمایه گذاری با صرفه اقتصادی  در طی چندین دهه مشاهده می شود.

منبع : www.Ramboll.com

ممکن است شما دوست داشته باشید

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

google-site-verification=LIlp78bswjmF4j21BsLJxo_uLTDoQ6D65iBZr09qqzs