سیستم کف بندی یکپارچه در یکپارچه سازی هوشمند

سیستم کف بندی یکپارچه در یکپارچه سازی هوشمند
۲۷ اردیبهشت ۱۱:۳۱ ۱۳۹۸ پرینت گرفتن از این مقاله

مالکان و مجریان ساختمان های بزرگ اغلب فاقد نیروی انسانی متخصص برای حل مشکلات انواع سیستم ها و تسهیلات ساختمان ها هستند. از این رو برای غلبه بر مشکلات مربوط به کاربری خدمات به سیستم های ساده اتوماسیون ساختمان با تجهیزات رو می آورند که متأسفانه به دلیل یکپارچه نبودن با یکدیگر نه کارایی لازم را دارا هستند و نه صرفه اقتصادی و انرژی دارند. در این مقاله BACpress ، به معرفی سیستم کف بندی یکپارچه با یکپارچه سازی هوشمند (Integration) در اتوماسیون ساختمان پرداخته ایم.

ضرورت سیستم یکپارچه سازی هوشمند در ساختمان هوشمند

روش های ساده ذخیره انرژی برای فراهم آوردن آسایش ساکنین و سهولت بهره وری از مهم ترین ویژگی های سیستم های یکپارچه سازی هوشمند در ساختمان ها است. همچنین هزینه های نیروی انسانی با عملکرد اجرایی بهتر و نیز زمان پاسخگویی و رفع مشکلات تا حد چشمگیری کاهش می یابد و مدیریت تجهیزات و سیستم های ساختمان در خدمت بهینه سازی مصرف انرژی هدفمند می شود. تخمین زده می شود که در صورت پیکربندی ناصحیح سیستم های اتوماسیون ساختمان،۲۰ درصد انرژی ساختمان ها هدر می رود.

حال آنکه با نصب کامل این سیستم ها ۵ تا ۲۰ درصد در مصرف انرژی بهینه سازی می شود. استفاده از یک شبکه IP برای اتصال تمام سیستم های ساختمان با شبکه مخابراتی، مثل خط تلفن و وایرلس، هزینه ها را تا حد قابل توجهی کاهش می دهد و سبب افزایش کاربری می شود. یکپارچه سازی سیستم های هوشمند نه تنها در جای خود مطلوب و بهینه است، بلکه یک نیاز ضروری برای به کارگیری بهترین راهکارها و ارتباطات ساده درلحظه و داده های تحت وب به شمار می رود.

سیستم های یکپارچه در طراحی ساختمان های هوشمند

یکپارچه سازی هوشمند و یکپارچه سازی سیستم ها همچوی چتری است که در سطوح پایه ای ارتباط میان سیستم های گرمایشی، سرمایشی و تهویه مطبوع (HAVC) و سپس ارتباط HAVC را با سایر سیستم های کنترلی ساختمان نظیر روشنایی، تجهیزات ویژه ایمنی، امنیت و اطفاء حریق برقرار می کند. در سطوح بالاتر، یکپارچگی سیستم ها در پیوند با سیستم های کنترل ساختمان و بسته های نرم افزارهای مدیریت تسهیلات عمل می کنند. در غیاب چنین سیستم واحدی، هر کدام از سیستم ها ایستگاه های کنترلی مجزا (نظیر تابلوها، صفحات نمایش و کنترل گرها) دارند. در حالی که اگر تنها یک ایستگاه کنترلی وجود داشته باشد، بررسی عیوب احتمالی و تشخیص و رفع آن ها با دقت بیشتر و منعطف تر نسبت به تغییرات و گاه حتی با چند کلیک ساده انجام می گیرد.

درحقیقت، سیستم هایی که به طور کامل تحت یک شبکه هدایت می شوند تعاملی را میان سیستم های منفرد برقرار می کنند تا عملکرد بهینه ساختمان فراهم شود و محیطی ایجاد می کنند تا اهداف ساکنین ساختمان به بهترین شکل محقق شود. به این ترتیب بستری برای کاهش هزینه ها و مصرف انرژی مهیا می شود. در برابر ناتوانی ساختمان های سنتی در برقراری ارتباطات و مدیریت هوشمند داده های انبوه، راهکار شبکه تجمیع یافته سطح گسترده تری از تجهیزات را به یکدیگر متصل می کند و مدیریت تسهیلات یک ساختمان را به مراتب ارتقاء می دهد.

شاخص‌های پروژه های موفق یکپارچه سازی هوشمند

در یک پروژه طراحی موفقیت آمیز، سیستم های ساختمانی، مواد، و محصولات باید برای ایجاد یک کلیت واحد با یکدیگر یکپارچه شوند که در نتیجه آن  می توان به اهداف مورد نظر دست یافت. برای یافتن راه حل یکپارچه سازی نیاز به یک فرایند طراحی است که در آن ویژگی های مورد نیاز هر کدام از اجزاء، کاربردهای دوگانه و یا به اشتراک گذاری ظرفیت ها در نظر گرفته شود. این روند یکپارچه سازی سیستم الگوی جدید در زمینه طراحی و ساخت و ساز ارائه می دهد.

سیستم کف بندی یکپارچه در ساختمان های تجاری چند طبقه

بیش تر ساختمانهای تجاریِ چند طبقه فضای هدررفت بسیاری در بالای سقف تمام شده و زیر کف هر واحد دارند. این فضا که به اصطاح به آن «ساندویچ » گفته می شود دارای حجمی برای سیستم های مختلف ساختمانی است؛ که از جمله آن ها می توان به سازه ها، تهویه مطبوع، برق، ارتباطات، لوله کشی و اطفاء حریق اشاره کرد. در راستای آسان تر کردن فرایند طراحی، تیم طراحی به هر کدام از سیستم ها فضای مستقل اختصاص می دهد.

در زیرِ کف، گستردگی سازه دارای فضای اختصاصی خود است، به گونه ای که در راستای افق برابر با مساحت ساختمان و در راستای عمود به اندازه ای که بتوان خرپا و یا تیر را جای داد فضا اشغال کرده است. در زیر این حجم، فضا مختص به سیستم تهویه مطبوع است طوری که در راستای افق برابر با مساحت ساختمان و در راستای عمود فضا اشغال کرده است به اندازه ای که بتوان کانالی را جای داد. در زیر این حجم، فضا مختص به روشنایی الکتریکی است به گونه ای که در راستای افق برابر با مساحت ساختمان و در راستای عمود به اندازه ای که بتوان وسایل روشنایی الکتریکی را در بین ستونهای T شکل آویزها را در سقف جای داد فضا اشغال کرده است.

این گونه از طراحی بیشتر همانند اختصاص دادن فضا به یکپارچه سازی هوشمند و سیستم کف بندی یکپارچه است، که در آن حجم زیادی از فضا را هوا اشغال کرده است.

پروژه موفق سیستم کف بندی یکپارچه با یکپارچه سازی هوشمند

ساختمان مرکزی و نمایشگاه حفاظت ازحیات وحش کارولینای شمالی اولین پروژه ای بود که در آن سیستم کف بندی یکپارچه اجرا شد. نکات یک رویکرد موفق در یکپارچه سازی هوشمند و یکپارچه سازی سیستم بدین شکل است: تیرهایی که به صورت موازی با دیوارهای نورگیر قرار گرفته اند بیشتر از آن هایی که عمود هستند، اثر انسدادی بر ورود نور از میان دیوارها دارند. درنتیجه، پایین نگه داشتن تیرهای موازی مطلوب خواهد بود.

تیرهای ثانویه نسبت به تیرهای اولیه در سطح پایین تری قرار دارند. پس تیرهای ثانویه و اولیه به ترتیب به صورت موازی و عمود بر دیوار نورگیر قرار می گیرند؛ ارتفاع سقف نیز باید تا جایی که امکان دارد بلند در نظرگرفته شود تا جایی که به پایین تیر ثانویه نزدیک باشد. مادامی که تیرهای اولیه در سطوح پایین تری نسبت به تیرهای ثانویه هستند، سقف ها باید در جایی بین تیرهای اولیه و نه در زیر آنها قرار بگیرند.

دسترسی به کف در سیستم کف بندی یکپارچه

این امر باعث می شود که فضای گسترش تیرهای ثانویه به صورت منطقی کاهش یابد اما نه به اندازه ای که تعداد بسیار زیادی تیر و ستون برای حمایت از تیر اولیه لازم باشد. از راه ستون ها امکان دسترسی به فضای اشغال شده کف وجود دارد؛ یک سیستم تأمین کننده هوا شامل این هاست:یک شَفت تأمین کننده عمودی که از واحد های گرداننده هوا در طبقات زیرین ساختمان منشعب می شوند، کانال های چند شاخه افقی و کانال های تأمین کننده ای که هوا را به نقاط مختلف فضای اشغال شده کف می رسانند.

رسیدن هوا از بین کانال های عایق به اجزاء دور از دسترسِ فضای اشغال شده کف این اطمینان را ایجاد می کند که هوا بدون تغییر در گرادیان حرارتی اش به هر نقطه ای برسد. در نمایی کلی سطحِ کف بتونی در بالای تیرهای ثانویه و عایق حرارتی در بالای سطح کف بتونی قرار دارند، که باعث جداسازی حرارتی بین محفظه تأمین در کف بالایی و محفظه بازگشت در سقف زیرین می شود.

هوارسانی در سیستم کف بندی یکپارچه

در نمای کلی، سقف در زیر تیرهای ثانویه و تیرآهن های ثانویه در بالای تیرآهن های اولیه سوار شده اند. سیستم بازگشت هوا شامل محفظه سقف (فضای بین تیرهای ثانویه)، کانالهای چند شاخه افقی، و کانال عمودی است که هوای بازگشتی را به واحدهای گرداننده هوا در زیر ساختمان هدایت می کند. برای آسانتر کردن جریان آزاد هوای بازگشتی در  بالای سقف و همچنین ایجاد سقف در بالاترین ارتفاع، تیرهای اولیه در زیر تیرهای ثانویه جای گرفته اند.

این چینش به هوا اجازه می دهد که از بین سقف رد شود و به تیرهای ثانویه در بالای سقف بازگردد. این ساختمان چند سالی است که بهره برداری شده و در حال حاضر چندین پژوهش درباره مسائل بعد از اسکان آن در حال انجام است.این ساختمان الگوی بهره وری انرژی و یکپارچه سازی مؤثر سیستم ها شهرت یافته است و همچنین صدها مهندس، معمار،مقامات رسمی دولتی و شرکت هایی که در فرایند راه اندازی و طراحی ساختمان های اداری جدید نقش دارند، از آن بازدید کرده اند.

هیچ نظری ارسال نشده است!

شما می توانید یک مکالمه را شروع کنید.

ارسال دیدگاه

اطلاعات شما در امنیت کامل خواهد بود! آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.